Het is maar 'n roedel wolven. Vlug, we zijn 't al bijna kwijt.
Caleb, 't zit achter me aan. - Hou je vast.
Rennen. - Nee, we moeten 't afmaken.
Kom, help me dit te begraven.
Stel dat iemand 't opgraaft?
Moge God z'n ziel genadig zijn.
BRANTFORD 1 MIJL
Dag, Alan. - Dag, Miss Magruder.
Ga je gang, Alan. - Bedankt, Bill.
Bereid je voor op de dood, Parrish!
Parrish, waarom zo'n haast?
Ren maar gauw naar je papa. We wachten je wel op.
Hoi, Carl. - Alan, ik wil je iets laten zien.
Ik werk er al bijna 'n jaar aan. Vanmiddag ga ik naar je vader...
om 'm dit te laten zien. Vooruit, pak maar.
Denk je dat ie er iets in ziet? - Wat is 't?
De toekomst. Als Wilt Chamberlain ze draagt...
zal heel Amerika ze kopen. Dan worden ze een ware rage.
Wat is er?
Niets. - Alan!
Dit is geen speelterrein. Het is hier gevaarlijk.
Wil je me thuisbrengen? - Zit Billy Jessup achter je aan?
Vroeg of laat moet je de confrontatie aangaan.
Als je voor iets bang bent, moet je 't onder ogen komen.
Je weet toch dat ie hier niet mag spelen.
Wat wilde je me laten zien? - Een momentje.
Wat krijgen we nou?
Wie heeft dit gedaan? Nou?
Ik.
Je ziet m'n vriendin wel vaak.
We zijn gewoon vrienden. - Nu niet meer.
Grijp hem.
Eikels.
Gaaf.
Alan? Ben je thuis?
Niet wéér, hé? Kom mee.
IJver en doorzettingsvermogen kenmerken Brantford...
sinds onze voorouders zich hier vestigden.
Ondanks 't ruige klimaat en de harde grond, gaat 't ons...
Voor de wind. - Vanmorgen wist ik 't nog.
Kom, we gaan. - We moeten met Alan praten.
Nou, we moeten weg.
Ik heb je vader verteld dat Billy Jessup niet alleen was.
Als ik dat geweten had... - Laat maar, pa.
Ik ben trots op je. Je nam 't tegen ze op, ook al was je in je eentje.
En omdat je zo flink bent, hebben we besloten...
dat je naar de Cliffside Kostschool voor Jongens gaat.
Gefeliciteerd, lieverd.
Moet ik 't huis uit?
Het was altijd de bedoeling dat je naar Cliffside ging.
De familie Parrish gaat al naar Cliffside sinds de 18de eeuw.
Moet je kijken. Parrish Hall. - Het grootste studentenhuis.
Mooi is dat. Ik lig er hier uit omdat ik 'n Parrish ben.
En straks woon ik in 'n gebouw met mijn naam.
Met de naam van m'n vader. - Waarom ga jij er dan niet wonen?
Dat heb ik gedaan, en daarom ben ik de man die ik nu ben.
Misschien wil ik niet op jou lijken. En wil ik geen Parrish zijn.
Dat zul je ook pas zijn als je je als een Parrish gedraagt.
Ik ben niet klaar voor Cliffside. - Je gaat er zondag heen.
En ik wil er niets meer over horen. - Ik praat ook nooit meer tegen je.
Sam... - Laat maar. Wat is er?
Niets.
Wat doe jij hier? - Je fiets terugbrengt.
Dat was niet nodig. Ik wou 'm net zelf ophalen.
Ik heb Billy gezegd dat ie moest ophouden.
Dat haalt toch niets uit. Ik heb nu geen tijd voor je.
Wat was dat?
Heb jij 't ook gehoord? - Ja, natuurlijk.
Kom 's, ik heb 'n heel raar spel gevonden in de fabriek.
Jumanji. Voor wie een weg zoekt om z'n wereld achter zich te laten.
Wie dubbel gooit, mag nog een keer gooien.
De eerste bij 't eindpunt wint. Heb je zin?
Ik speel al vijf jaar geen bordspelletjes meer.
Sarah.
Het is vast magnetisch. - Alan, kijk 's.
Als ze vliegen, haast je dan. Anders raak je in hun ban.
Wat was dat? - Geen idee.
Stop 't weg, Alan.
Het spel denkt dat ik gegooid heb.
Hoezo, 'het spel denkt'?
In de jungle moet je wachten op vijven of op achten.
'In de jungle moet je wachten.' Waar slaat dat nou op?
26 JAAR LATER
Ik maak er 'n bed and breakfast van.
Dit kon ik niet laten schieten. Het was volledig gemeubileerd.
Ik vergeet steeds hoe groot 't is. Judy, Peter, kom 's kijken.
Hier komt de receptie.
En in de salon komt een bar.
Prima idee. U en uw kinderen worden hier vast dolgelukkig.
Eigenlijk zijn ze van m'n broer. Hij en z'n vrouw zijn overleden.
Een te gekke plek, hé?
Zeg dat wel.
Zeg 't eens, jongeman. Vind je 't wel groot genoeg?
Peter praat niet meer sinds het ongeluk.
Wat naar nou. Dat is vreselijk.
Ach, we kenden onze ouders amper. Ze waren nooit thuis.
Skiën in St. Mortise. Gokken in Monte Carlo. Safari's in Afrika.
We wisten niet eens of ze van ons hielden.
Voordat 't jacht van de sjeik zonk, konden ze nog een brief schrijven.
Ze vonden 't in een champagnefles.
Neem me niet kwalijk.
Hun ouders kwamen om bij 'n auto-ongeluk in Canada.
Stuurt u me de papieren? - Morgenochtend, meteen.
Dit is iets voor 'n sloten maker.
Ruim alsjeblieft je speelgoed op.
Breng deze koffer naar de zolder.
En dan is 't tijd voor ijs. En bourbon.
Wat is er?
Ik ga naar 'n motel. - O, in hemelsnaam...
Ik zie geen mest, hoor.
Zo eentje, zei ie. - Een Afrikaanse vleermuis.
Een meisje 'zag' ze in de jaren '60, maar ze komen hier niet voor.
Maar hij heeft er een gezien. - Het is nu in elk geval verdwenen.
Om vleermuizen zou ik me hier niet druk maken.
Waarover dan wel? - Ik zelf...
Ik zou niet in 'n huis willen wonen waar een moord is gepleegd.
Ja, de kleine Alan Parrish. Volgens mij door z'n vader.
Plekken zat hier waar ie 't lijk kon verbergen.
Vooral als 't in mootjes was gehakt.
Straks komen jullie nog te laat op jullie eerste schooldag.
Geen vleermuis te bekennen. - Hoor je dat?
Er is hier niets waar je bang voor hoeft te zijn.
Dat ik al na jullie eerste schooldag met de rector moet praten.
Laten we eerst maar gewoon rustig dooreten.
Het huis was zo goedkoop...
omdat ene Alan Parrish hier 26 jaar geleden verdwenen is.
Z'n ouders hakten 'm in mootjes en verstopten 'm hier.
Ik ben je leugens zat, jongedame. Jij krijgt huisarrest.
Er valt in deze rotstad toch niets te beleven.
Maar voor alle duidelijkheid: Dat was geen leugen, hoor.
Heb je net iets gehoord?
Mis je pa en ma?
Nee. - Dat lieg je.
Ze sturen je nog naar 'n psychiater, hoor.
En waar sturen ze jou heen als je niet gaat praten?
Ik ga die vergunning in orde Brengen. De schoolbus komt zo.
Heb je je huissleutels nog?
Hoor je wat ik zeg?
Wat? - Ik wacht wel tot de bus komt.
Werd je door je ouders op de bus gezet?
Nee. - Ik kan jullie 'n lift geven, hoor.
Dat is niet nodig. De bus kan elk moment komen.
oké. Gedraag je vandaag alsjeblieft.
Je hoort 't wel. - Wat dan?
Waar komt 't nou vandaan?
We zetten 't hier neer.
Wat raar. Ze zitten vast.
Jumanji, voor wie z'n wereld wil verlaten.
Wie dubbel gooit, mag nog 's gooien. De eerste bij 't eindpunt wint.
Er zitten vast chips in of zo.
Begin jij maar.
Zes.
Van 'n kleine beet gaat 't jeuken, moet je niezen, ga je beuken.
Niet doen.
Dit wordt geen makkelijke missie. Want apen vertragen de expeditie.
Luister.
Die apen komen uit 't spel, denk ik. En die muggen ook.
Dit gedeelte had ik niet gezien.
Pas op, avonturiers.
Begin er alleen maar aan als je 't echt wilt afmaken.
De gevolgen blijven merkbaar totdat Jumanji bereikt is.
De apen zijn weg. Stop 't weg.
Stop. Als we 't afmaken, zal alles verdwijnen.
Anders krijgt tante Nora nog een hartverzakking.
Er is geen kunst aan.
Nee, je hebt dubbel gegooid. Je mag nog 'n keer. Gooi maar.
Vijf.
Z'n slagtanden zijn scherp. Je smaakt 'm goed.
Trek maar verder, met gezwinde spoed.
Dat klinkt niet al te best.
Er is hier iemand.
Hij is niet echt, Peter. Het is 'n hallucinatie.
Rennen, Peter!
Ik ben terug.
M'n fiets.
Er is 'n vijf of 'n acht geworpen.
Door hem.
Dank je wel, dank je wel.
Dank je wel. Het spijt me dat ik je zo laat schrikken.
Ik ben terug. Ma, pa.
Ik ben weer thuis. Ik ben terug.
Ik ben 't. Ik ben 't, Alan. Pa en ma.
I ben weer thuis. Ik ben terug.
Ben jij m'n kleine zusje?
Nee, ik ben Judy. En dit is Peter.
Waar is ma? Is pa op de fabriek?
Ben jij Alan Parrish?
Ja. En wie zijn jullie? - Nu wonen wij hier.
Waar zijn m'n pa en ma? - Dat weten we niet.
Dit huis heeft jaren leeggestaan.
Iedereen dacht dat je dood was.
Hoe zag ie er ook alweer uit? - 'n Rode vacht en 'n lange staart.
Ga van m'n auto en loop op de stoep.
Welk jaar? - Hij was gloednieuw.
Nee, welk jaar is 't? - 1995, weet je nog wel?
Kunt u zich legitimeren? Of heeft u niks bij u?
26 jaar... - Woont u hier in de buurt?
Ik ben in Jumanji geweest. - In Indonesië. Met 't Vredeskorps.
Carl Bentley, de 'SoleMan'. - Is ie familie?
Een oom. - Gaat ie altijd zo gekleed?
Ja, hij is vegetariër. - Maak dat je wegkomt.
Apen.
Is ie wel in orde?
Hij is 'n paar maanden geleden gewond geraakt aan z'n hoofd.
Wacht 's even. Wat ga je doen? - M'n ouders zoeken.
Wacht nou even.
M'n vader maakte hier schoenen.
De beste schoenen van New England.
Sorry.
Rustig, meisje.
Weet u wat er gebeurd is met deze fabriek?
Ja, die is failliet gegaan, zoals alles in deze stad.
Het is flink koud. Een bakkie koffie?
Waarom is de fabriek gesloten?
Toen z'n zoon wegliep, ging Sam naar 'm op zoek.
Hij stak er al z'n geld in. Na 'n tijdje kwam ie hier niet meer.
Het kon 'm niets meer schelen.
Niemand hield zoveel van z'n zoon als Sam.
Straks vries je nog dood.
Dank je wel. Woont de familie Parrish hier nog?
Ik ga af en toe bij ze langs.
In Adams Street.
Onze ouders zijn ook dood.
Tijdens vredesonderhandelingen in 't Midden-Oosten...
Onze vader zat in de reclame.
Je mist 'm vast heel erg. Ik mis mijn vader ook.
En daar gaat ie weer.
Laten we verder spelen, ook al ben je van streek.
We? Waar heb je mij voor nodig? - Voor als 't te eng wordt.
Er zit boven al een leeuw. - Ben ik soms leeuwentemmer?
En tante komt zo thuis. - Is ze allergisch voor katten?
Larry, de brancard. Help 's een handje.
Is ze gewond? - Gebeten, denk ik.
Ja, weer eentje. - Al meer dan 50. Wat is er loos?
Is dat niet Mrs. Thomas?
Wie? - De makelaar.
Luister 's. Hoor je dat? - Wat?
Stap in.
Wat kwam er vóór mij uit 't spel?
Een leeuw, een stelletje apen, en...
Geen paniek, 't is maar 'n insect. Hier binnen is 't veilig.
Als we ons hoofd laag houden, kan ie ons nooit bereiken.
Hij komt niet door 't glas. Er kan ons niets gebeuren.
Kan een van jullie rijden? Nee? Geeft niet, hoor.
Ik mocht 's achteruitrijden van m'n pa, op de oprijlaan.
Dus zo moeilijk kan 't niet zijn. Daar gaan we.
De kap.
Fluitje van 'n cent.
Alan...
Blijf uit m'n buurt met dat ding.
Wanneer help je ons met dat spel? Tante komt zo thuis.
Mooi. Zeg 'r maar dat dit huis niet meer van haar is.
Nu m'n ouders overleden zijn, is het van mij.
O, dank U wel. Geen bananen bladeren meer.
Wat voor effect zullen die apen op het ecosysteem hier hebben?
Heb je je soms met 'n glasscherf geschoren?
Hoor haar. Komen je kleren uit 'n uitdragerij?
Ik had me nog nooit geschoren. - Waar ga je heen?
Als jij nou toekijkt, als Peter en ik spelen?
Nee, bedankt. Ik ken 't al. - Wat wil je dan gaan doen?
Geen idee. Ik ga door waar ik mee bezig was.
Zou Mrs. Niedermeyer nog steeds lesgeven?
Kom mee, hij wil ons niet helpen. Hij is bang.
Wat zei je daar?
Dat je bang bent. Daar is niets mis mee, hoor.
We gaan in de huiskamer spelen.
Je hebt geen idee waar je aan begint.
Het zal wel lukken. We kunnen wel zonder je.
Dat denk ik niet.
Apen, muggen en leeuwen zijn nog maar het begin.
Ik heb dingen uit nachtmerries gezien.
Onvoorstelbare dingen. Je kunt ze niet eens zien.
Er zijn dingen die 's nachts op je jagen.
Opeens hoor je 'n schreeuw. Dan hoor je ze eten.
En jij maar bidden dat jij niet 't toetje bent.
Bang? Je weet niet wat dat woord inhoudt.
Zonder mij hou je 't geen vijf minuten uit.
Betekent dat dat je ons gaat helpen?
Ik zal toekijken.
Maar bang ben ik niet.
Dat was heel slim van je.
Omgekeerde psychologie. Deed pa altijd bij mij.
Kan ie? - Ja.
Ben je er klaar voor? - Dat is onmogelijk.
Ik probeer het nog eens.
Alan, er gebeurt niets.
Nee, het is jouw beurt ook niet.
Peter mocht nog 's, omdat ie dubbel gooide.
Dus nu mag ik. - Nee, luister eens...
Twee pionnen zijn van jullie, hé? Van wie zijn die andere?
De olifant was van mij.
Jullie spelen 't spelletje dat ik in 1969 begonnen ben.
Nu moet ik wel meespelen.
Ik ben niet aan de beurt. - Wie dan wel?
Sarah Whittle.
In dit huis woonde ze vroeger.
Ik krijg er de koude rillingen van.
We speelden altijd op de veranda.
Ze woont nu vast in 'n caravanpark, samen met die Billy Jessup.
Misschien weet ze waar Sarah is. - Ja, ze is helderziende.
Zit wat in.
In m'n herinnering was 't veel groter.
Kunt u ons helpen? - Heeft u 'n afspraak?
We zoeken gewoon iemand. - Madame Serena heeft geen tijd.
Misschien kunt u ons helpen.
Waar gaat 't om? - Iemand die hier gewoond heeft.
Ik woon hier m'n hele leven al. - Dan moet u Sarah Whittle kennen.
Wat wil je van Sarah Whittle?
Sarah?
Nee, zo heet ik niet meer.
Sarah Whittle? - Wat wilt u?
26 jaar geleden heb je iets verderop met een jongetje gespeeld.
Een spelletje met trommels.
Hoe weet u dat? - Dat jongetje was ik, Sarah.
Alan?
Je hebt haar vermoord.
Als u 'n bericht inspreekt, belt de dokter u terug.
Dr. Boorstein, met Sarah Whittle. Bel alstublieft terug.
U moet m'n dosering controleren.
Dat ene voorval dat niet echt heeft plaatsgevonden...
Dat jongetje dat niet echt verdwenen is...
Ik zit nu bij hem thuis limonade te drinken. Ik wil uw mening horen.
Hij belt terug. - En in de tussentijd...
Na 2000 sessies bij de psychiater wist ik zeker dat dat niet bestond.
Jou overkwam zo iets ergs dat ik 't verzonnen had.
Ja, het was erg. Dat was 't zeker. Maar 't is echt gebeurd.
Nee, je vader heeft je in mootjes gehakt.
Kom nou, Sarah. Zou m'n vader zoiets doen?
Hij kon me amper knuffelen, laat staan in mootjes hakken.
26 jaar geleden zijn we aan 'n spelletje begonnen.
En nu gaan we allemaal zitten om het af te maken.
En jij bent nog aan de beurt ook.
Meespelen, Sarah.
Goed, geef me de dobbelstenen maar. Ga naar huis. Het hoeft niet, hoor.
Hoe kon je dat in hemelsnaam doen? - Dat is de wet van de jungle.
En ik stelde me je voor als 'n stralende geest.
Kom, lees wat er staat.
Ze groeien veel sneller dan bamboe. Straks komen ze nog naar jou toe.
Mooi is dat. - Mijn god. Dit is niet echt, hé?
O jawel. Bij de muren weg blijven. Niets aanraken.
En geen onverhoedse bewegingen.
Ze zijn prachtig. - Nou en of. De paarse zijn giftig.
En kom vooral niet in de buurt van de grote gele zaadpeulen.
Welke grote gele zaadpeulen?
Volhouden. - Heb je 'm? Ik kom zo terug.
Sorry, Angus.
Het is oogsttijd.
Gaat het 'n beetje?
O, mijn god.
M'n auto.
Hoe bestaat 't. Start nou. Alsjeblieft.
Carl, meld je. - Met Carl.
Loslopende dieren zorgen voor veel overlast.
Stuur Stan en Willy maar. Ik moet naar ' n verdacht uitziend iemand.
Was ik maar brandweerman geworden.
Sarah.
Laat me los. - Het spel is nog niet afgelopen.
Voor mij wel. Je zit niet meer in de jungle, hoor. Dit is niet netjes.
Wie heeft er trek in ijsthee? Ik ga thee zetten.
Toe nou. De vorige keer heeft dit spel m'n leven verwoest.
Jouw leven?
In de jungle moet je wachten op vijven of op achten.
Ik was nog maar 'n kind, Alan. Jij bent toen verdwenen.
En een zwerm vleermuizen zat me de hele straat achterna.
Ik was bang. Het spijt me, Alan.
Niemand geloofde me. Ik was alleen. - Ik ook, 26 jaar lang.
Ik ook.
Dat geeft niet, Sarah. Wij zijn ook bang.
Maar als we 't spel uitspelen, gaat alles weg.
En als ik er niet meer uitkom? - Dat gebeurt niet.
Want ik blijf doorspelen. - En ik ook.
Ik ook.
Kom nou, Sarah. - Alsjeblieft.
Ik wist wel dat 't een rotdag zou worden.
Ach kom, 't lukt wel. We moeten alleen ons hoofd niet kwijtraken.
We buigen mee met de wind.
Bij de jager uit een duister labyrint...
voel je je weer een kind.
Waar slaat dat op? - Van Pelt.
Ellendige lafbek die je bent. Kom terug en gedraag je als 'n man.
Niet goed genoeg, Sunny Jim. Ik kom, of je klaar bent of niet.
Hé, jij daar.
Geweer weg en handen in de lucht.
Hoe bestaat het.
Zelfs als Alan dit overleeft, gebeurt 't gewoon opnieuw.
Als je je woede onderdrukt, creëer je negatieve energie.
Het was geen toeval dat je in de jungle terechtkwam.
Wie is er aan de beurt? - Ik.
Had ons over die jager verteld. - Weet ik wat zo'n worp aanricht.
Kwam 't door hem dat je niet wilde spelen?
Wilde jij ook niet? En dat heeft de mond vol van 'afmaken dat spel'.
Hoe zit 't nou met die vent? - 't Is een jager.
En nu zit ie achter mij aan. - Hoezo?
Weet ik 't. Alsof ie niets beters te doen heeft.
Wie weet wil ie me opzetten. - Jij bent.
Ga 's met ' m praten. - Ben je gek? Hij heeft 'n geweer.
Je moet nooit zeggen dat ik gek ben.
De hele stad denkt al dat ik gek ben vanwege dit spel.
Zal ik gooien?
Niemand kwam ooit op m' n feestjes. - Ik ga gooien, hoor.
Ik ga gooien.
Gooi nou maar.
Pas op, dat is geen donder. Hier blijven is een blunder.
Hoor je dat?
Rennen. 't Is een kudde wilde dieren.
Het bord.
Niet om kijken.